~Από την οικολογική συνείδηση των σχεδιαστών μέχρι τις μικρές καθημερινές μας επιλογές: πώς το στυλ μπορεί να γίνει πιο φιλικό προς το περιβάλλον χωρίς να χάσει τη γοητεία του και φυσικά ενδυναμώνοντας τη δική μας ενδυματολογική ταυτότητα.
Ας ξεκινήσουμε με μια μικρή αλήθεια που δεν ακούγεται πολύ glamorous: Η μόδα είναι από τις πιο δημιουργικές βιομηχανίες στον κόσμο, αλλά ταυτόχρονα και από τις πιο επιβαρυντικές για το περιβάλλον.
Η παραγωγή υφασμάτων, η βαφή, η κατανάλωση νερού, τα απορρίμματα ρούχων… όλα αυτά δημιουργούν ένα τεράστιο οικολογικό αποτύπωμα που τα τελευταία χρόνια δεν μπορούμε να αγνοούμε.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται μια φράση που ακούμε όλο και συχνότερα: eco friendly.
Όμως τι σημαίνει πραγματικά για τη μόδα, την κοινωνία και εμάς σαν καταναλωτές;
Και (πολύ σημαντικό) τι σημαίνει για όσους σπουδάζουν και εργάζονται σε αυτήν;
Η περιβαλλοντική συνείδηση στη μόδα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά τον 21ο αιώνα.(Ουσιαστικά θα πω πως μάλλον, τον 21ο αιώνα "στιγμιαία", εξαφανίστηκε προς όφελος του κεφαλαίου της βιομηχανίας της γρήγορης μόδας.)
Η ιστορία της μόδας έχει αρκετά παραδείγματα δημιουργών που έβλεπαν το ένδυμα όχι μόνο ως αισθητικό αντικείμενο αλλά και ως μέρος ενός ευρύτερου οικοσυστήματος. Από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Vivienne Westwood.
Η Westwood δεν ήταν μόνο μια επαναστατική σχεδιάστρια. Ήταν και από τις πρώτες φωνές της μόδας που μίλησαν ανοιχτά για την κλιματική κρίση. Η διάσημη φράση της συνοψίζει σχεδόν μια ολόκληρη φιλοσοφία:
«Buy less, choose well, make it last.»
Λιγότερα ρούχα, καλύτερες επιλογές, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
Και ξαφνικά η οικολογία γίνεται, ζήτημα στυλ.
Σήμερα αρκετοί σχεδιαστές προσπαθούν να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μόδας και περιβάλλοντος.(Πράγμα αυτονόητο στο δικό μου φτωχό μυαλό, ότι η βασική πρώτη ύλη έρχεται από τη γη και πρέπει να επιτρέψουμε στη γη να αναρρώσει μέχρι να ξανακαρποφορισει.)
Η Stella McCartney είναι ίσως η πιο γνωστή περίπτωση. Από την αρχή της καριέρας της αρνήθηκε τη χρήση δέρματος και γούνας και επένδυσε σε εναλλακτικά υλικά και βιώσιμες πρακτικές. Αντίστοιχα, σχεδιαστές όπως ο Gabriela Hearst έχουν φέρει τη βιωσιμότητα στο επίκεντρο των μεγάλων οίκων μόδας, συνδέοντας την πολυτέλεια με την υπευθυνότητα.
Η νέα γενιά δημιουργών φαίνεται να αντιλαμβάνεται κάτι πολύ σημαντικό:το μέλλον της μόδας δεν είναι μόνο δημιουργικό , είναι και οικολογικό. Για όσους σπουδάζουν μόδα σήμερα, το eco friendly δεν είναι απλώς μια τάση.
Είναι μέρος της επαγγελματικής τους ευθύνης.
Ένας νέος σχεδιαστής χρειάζεται να γνωρίζει:
~πώς παράγονται τα υφάσματα
~ ποια υλικά έχουν μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα
~ πώς σχεδιάζεται ένα ρούχο με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής
~πώς λειτουργεί η κυκλική οικονομία στη μόδα
Με άλλα λόγια, το design δεν είναι μόνο αισθητική απόφαση.
Είναι Ηθική απόφαση.
~Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς ως καταναλωτές;
Εδώ είναι, το ευχάριστο μέρος της ιστορίας αυτής.
Δεν χρειάζεται να γίνουμε όλοι ακτιβιστές της μόδας για να κάνουμε μια διαφορά, αρκούν μερικές απλές συνήθειες, όπως:
~Αγοράζουμε λιγότερα, αλλά πιο ποιοτικά.
Ένα καλό ρούχο που φοριέται για χρόνια είναι πιο οικολογικό από δέκα φθηνά που θα ξεχαστούν σε μια ντουλάπα.
~ Ανακαλύπτουμε και προσδιορίζουμε ξανά το vintage.
Τα vintage καταστήματα και τα second-hand ρούχα δεν είναι μόνο οικονομική λύση. Είναι και ένας από τους πιο οικολογικούς τρόπους κατανάλωσης και επανεφεύρεσης της μόδας.
~Φροντίζουμε τα ρούχα μας.
Ακούγεται απλό, αλλά είναι,ουσιαστικά, επαναστατικό. Ένα ρούχο που πλένεται σωστά, επιδιορθώνεται και διατηρείται μπορεί να ζήσει πολλά περισσότερα χρόνια.
~Δημιουργούμε το προσωπικό μας στυλ.
Το πιο οικολογικό πράγμα στη μόδα είναι το προσωπικό στυλ. Όταν ξέρεις ποιος είσαι αισθητικά, δεν κυνηγάς κάθε νέα τάση. Και η ντουλάπα σου, και ο πλανήτης θα σε ευγνωμονούν.
Πάμε παρακάτω, αν ξέρουμε ένα πράγμα είναι ότι η μόδα δεν θα σταματήσει ποτέ να αλλάζει.
Είναι η φύση της αυτή, η αλλαγή βέβαια είναι και η φύση του ανθρώπου (άλλη κουβέντα αυτή.). Αλλά ίσως το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο της να μην είναι μια νέα σιλουέτα ή ένα νέο χρώμα.
Ίσως να είναι μια νέα συνείδηση.
Όπου το στυλ δεν μετριέται μόνο με το πόσο όμορφο είναι ένα ρούχο.
Αλλά και με το πόσο υπεύθυνα δημιουργήθηκε.
Και αυτό ,αν το σκεφτεί κανείς, είναι ίσως η πιο κομψή και γοητευτική επανάσταση της μόδας.
~•Σημειώσεις εκπαιδεύτριας μόδας•~
(για όσους θέλουν να καταλάβουν πραγματικά τι σημαίνει sustainable fashion)
Όταν μιλάμε για οικολογία στη μόδα, δεν μιλάμε απλώς για «πράσινα» υφάσματα. Μιλάμε για έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης γύρω από το ένδυμα και φυσικά έναν νέο τρόπο γύρω από την ίδια τη ζωή, μιας και η προσέγγιση είναι ολιστική.
Οι σπουδαστές μόδας σήμερα χρειάζεται να γνωρίζουν μερικές βασικές έννοιες που αλλάζουν τον τρόπο που σχεδιάζεται και καταναλώνεται η μόδα.
~ Slow Fashion
Ο όρος εμφανίστηκε ως απάντηση γρήγορη μόδα(fast fashion).
Η ιδέα είναι απλή αλλά ουσιαστική: λιγότερη παραγωγή, καλύτερη ποιότητα, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
Ένα ρούχο δεν είναι προϊόν μιας σεζόν αλλά αντικείμενο που μπορεί να συνοδεύει τον άνθρωπο για χρόνια.
~ Circular Fashion
Η κυκλική μόδα βασίζεται στην αρχή ότι τίποτα δεν πρέπει να γίνεται απόβλητο.
Το ρούχο σχεδιάζεται ώστε: να ανακυκλώνεται, να επαναχρησιμοποιείται ή να μετατρέπεται σε νέο προϊόν. Η μόδα προσπαθεί έτσι να μιμηθεί τη φύση, όπου τίποτα δεν χάνεται.
~Upcycling
Εδώ μπαίνει και η δημιουργικότητα.
Το upcycling δεν είναι απλώς ανακύκλωση. Είναι η μετατροπή ενός παλιού υλικού σε κάτι υψηλότερης αξίας. Ένα παλιό σακάκι μπορεί να γίνει τσάντα.Ένα vintage φόρεμα μπορεί να μετατραπεί σε νέο design.
Στην πραγματικότητα, πολλές φορές το αποτέλεσμα είναι πιο ενδιαφέρον από το αρχικό αντικείμενο.
~ Conscious Materials
Τα υλικά παίζουν τεράστιο ρόλο.
Ορισμένα από αυτά είναι: οργανικό βαμβάκι, λινό, tencel, ανακυκλωμένος πολυεστέρας.
Πολλοί σύγχρονοι σχεδιαστές, όπως η Stella McCartney, επενδύουν συνεχώς στην έρευνα νέων υλικών που μειώνουν την περιβαλλοντική επιβάρυνση.
~ Emotional durability
Αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα έννοια.
Ένα ρούχο που αγαπάς δεν το πετάς.
Η σχέση μας με τα ρούχα ,η μνήμη, το συναίσθημα, η ιστορία τους,είναι ίσως η πιο ουσιαστική μορφή βιωσιμότητας.
Η μόδα δεν είναι μόνο κατανάλωση.
Είναι και μνήμη.
Και μια μικρή αισθητική παρατήρηση(βεβαίως βεβαίως).
Η βιωσιμότητα στη μόδα δεν είναι αισθητικός περιορισμός.
Αντίθετα, πολλές φορές οδηγεί σε πιο δημιουργικό σχεδιασμό αλλά και styling.
Όταν ο σχεδιαστής δουλεύει με περιορισμένους πόρους, αρχίζει να σκέφτεται πιο έξυπνα και στοχευμένα.
Και συχνά εκεί γεννιούνται οι πιο ενδιαφέρουσες ιδέες.
Η οικολογία δεν είναι το τέλος της δημιουργικότητας στη μόδα είναι η συνέχεια της.
Είναι η επανεκκίνηση της μόδας.(Έπειτα από μια περίοδο ασυδοσίας)
Και κάπου εδώ, ίσως θα πρέπει να σκεφτώ τις μοδίστρες του Σαμακωβ, με τις οποίες μεγάλωσα σαν παιδί, μπαινοβγαίνοντας στο μικρό μοδιστράδικο της αδερφής της γιαγιάς μου, της θείας Ολυμπίας. Αυτό αξίζει όμως μια ολόκληρη δική του αναφορά σε ένα άλλο άρθρο.
X CivilA
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου