civil.A

~ Η μόδα και η queer δημιουργικότητα: μια σχέση που άλλαξε την αισθητική του 20ού αιώνα. Η μόδα συχνά κατηγορείται ότι είναι επιφανειακή. Στην πραγματικότητα όμως είναι ένας από τους πιο ζωντανούς καθρέφτες της κοινωνίας. Τα ρούχα δεν αφηγούνται μόνο αισθητικές επιλογές. Αφηγούνται ιστορίες για το σώμα, την εξουσία, την ταυτότητα και την ελευθερία. Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά την ιστορία της σύγχρονης μόδας, θα διαπιστώσει ότι μεγάλο μέρος της δημιουργικής της δύναμης γεννήθηκε μέσα από τη συνάντηση της μόδας με τη διαφορετικότητα. Ιδιαίτερα μέσα από τη σχέση της με την queer δημιουργικότητα. Αυτή η σχέση δεν είναι μόνο αισθητική. Είναι βαθιά ιστορική και πολιτισμική. Σε πολλές περιόδους της ιστορίας, η κοινωνία δεν ήταν ένας εύκολος χώρος για την έκφραση της διαφορετικότητας. Οι ταυτότητες φύλου και σεξουαλικότητας συχνά αντιμετωπίζονταν με περιορισμούς, προκαταλήψεις ή και σιωπή. Η μόδα όμως λειτούργησε συχνά ως ένας διαφορετικός χώρος. Τα ατελιέ, τα περιοδικά, οι πασαρέλες και ...

 ~Η επανάσταση της Mary Quant, η κοινωνία της δεκαετίας του ’60 και το ερώτημα: ποια θα ήταν σήμερα μια πραγματική ενδυματολογική επανάσταση για τη γυναίκα; Η ιστορία της μόδας είναι γεμάτη από όμορφα ρούχα. Αλλά μόνο λίγα από αυτά κατάφεραν να αλλάξουν πραγματικά τον τρόπο που μια κοινωνία βλέπει το σώμα και την ελευθερία. Η μίνι φούστα είναι ένα από αυτά. Το 1964 η Βρετανίδα σχεδιάστρια Mary Quant παρουσίασε ένα ένδυμα που φαινομενικά ήταν απλό: μια φούστα αρκετά κοντή ώστε να αποκαλύπτει τα πόδια. Στην πραγματικότητα όμως δεν ήταν απλώς μια αισθητική επιλογή. Ήταν ένα πολιτισμικό γεγονός. Πώς ήταν η κοινωνία πριν τη μίνι φούστα; Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η δυτική κοινωνία βρισκόταν σε μετάβαση. Η μεταπολεμική περίοδος είχε δημιουργήσει οικονομική ανάπτυξη αλλά οι κοινωνικοί ρόλοι παρέμεναν ακόμη αυστηρά καθορισμένοι. Η γυναίκα όφειλε να είναι, διακριτική, κομψή αλλά όχι προκλητική, όμορφη αλλά σε όρια που όριζε η κοινωνία. Το σώμα της γυναίκας ήταν διαρκώς αντικείμενο ελ...

 ~Σκέψεις για το bullying, την έλλειψη ορίων και τον ρόλο της εκπαίδευσης και του πολιτισμού σε μια κοινωνία που φαίνεται να κουβαλά όλο και περισσότερη συσσωρευμένη ένταση. Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερα περιστατικά βίας εμφανίζονται στην ελληνική κοινωνία. Βία στους δρόμους, στα σχολεία, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και μέσα σε χώρους που κάποτε θεωρούνταν αυτονόητα ασφαλείς, όπως η σχολική τάξη. Πρόσφατα έγινε γνωστή η περίπτωση μιας καθηγήτριας που υπέστη σοβαρό επεισόδιο υγείας ύστερα από έντονο εκφοβισμό μέσα στην τάξη. Δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Είναι ένα ακόμη σημάδι ότι η ένταση που διατρέχει την κοινωνία βρίσκει διέξοδο με τρόπους που ξεπερνούν κάθε επιτρεπτό όριο. Η συζήτηση γύρω από το bullying συνήθως επικεντρώνεται στα παιδιά και στους εφήβους. Όμως το φαινόμενο δεν εμφανίζεται από το πουθενά. Αντανακλά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί συνολικά μια κοινωνία. Η βία δεν είναι πάντα αποτέλεσμα μόνο θυμού. Συχνά είναι αποτέλεσμα έλλειψης ορίων. Ό...

 ~Σκέψεις και ανησυχίες για τη λεκτική και ψυχολογική κακοποίηση, τις επιπτώσεις της στο σώμα και τον δρόμο προς τη θεραπεία. Όταν μιλάμε για κακοποίηση, το μυαλό μας συχνά πηγαίνει στη σωματική βία. Σε εικόνες που είναι ορατές, σε τραύματα που μπορούν να αποδειχθούν. Υπάρχει όμως και μια άλλη μορφή βίας. Μια μορφή που δεν αφήνει εύκολα σημάδια στο δέρμα, αλλά μπορεί να χαραχτεί βαθιά στο σώμα και στη σκέψη. Η λεκτική και ψυχολογική κακοποίηση. Δεν πρόκειται απαραίτητα για φωνές ή ξεκάθαρες απειλές. Συχνά είναι κάτι πιο αργό, πιο ύπουλο. Είναι ο άνθρωπος που θα πατήσει στους φόβους σου και θα τους μεγεθύνει. Εκείνος που θα επιμείνει ότι το ψέμα είναι αλήθεια. Εκείνος που θα σε κάνει να αμφισβητήσεις τη δική σου αντίληψη της πραγματικότητας. Στη διεθνή βιβλιογραφία αυτή η διαδικασία συχνά περιγράφεται με τον όρο Gaslighting, μια μορφή χειραγώγησης κατά την οποία κάποιος προσπαθεί συστηματικά να κάνει τον άλλον να αμφισβητήσει τη μνήμη, την κρίση ή ακόμη και τη λογική του. Δεν είναι ...

 ~ Ο σχεδιαστής που μεταμόρφωσε τον οίκο Balenciaga μέσα από το streetwear και το hype, και τώρα καλείται να αποδείξει τι σημαίνει πραγματικά πολυτέλεια στον οίκο Gucci(;!). Στον κόσμο της μόδας υπάρχουν δημιουργοί που χτίζουν αισθητικές. Και υπάρχουν εκείνοι που χτίζουν αφηγήσεις γύρω από την ίδια τη μόδα. Ο Demna ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Η πορεία του έχει προκαλέσει ενθουσιασμό, αμφισβήτηση και έντονη αντίδραση. Για κάποιους είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς designers της τελευταίας δεκαετίας. Για άλλους, ένας δημιουργός που περισσότερο σχολιάζει τη μόδα  παρά την εξελίσσει. Ίσως τελικά ο Demna να μην είναι αυτός που έκανε τη μόδα να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Ίσως απλώς να είναι ο πιο καθαρός αντικατοπτρισμός της κοινωνίας που τη δημιουργεί, μιας κοινωνίας που καταναλώνει εικόνες, σύμβολα και hype με αχόρταγο τρόπο. Και σε αυτό το ακόρεστο παιχνίδι, ο Demna δείχνει να γνωρίζει τους κανόνες εξαιρετικά καλά. 1.Από την εμπειρία της προσφυγιάς στη διεθνή μόδα ...

 ~Όταν ο κόσμος μπερδεύει την ευαισθησία με αδυναμία και τον ρεαλισμό με την ασχήμια. «Μπορείς να με λες ρομαντική.» Το έχω ακούσει πολλές φορές να λέγεται σχεδόν σαν κατηγορία. Από παιδί δε, είχα πληροφορηθεί από τα στόματα των ενηλίκων της οικογένειας, ότι είχα στην κατοχή μου ένα ροζ σύννεφο, με το οποίο συχνά έκοβα βόλτες. Έπειτα αρκετοί καθηγητές μου, ευτυχώς όχι όλοι, μου έλεγαν με στόμφο: «Πολύ ρομαντικά τα βλέπεις τα πράγματα.» Και ότι «Το μυαλό σου πετάει.». «Είσαι ρομαντική.» Πόσες φορές ο περίγυρος μου έβγαλε διάγνωση, ώστε να μην πληγωθώ, για το καλό μου. Συνήθως η διάγνωση αυτή,συνοδεύεται από εκείνο το βλέμμα που λέει: λίγο αφελής είσαι, αλλά τι να κάνουμε, δεν πειράζει. Και πάντα αναρωτιόμουν το ίδιο πράγμα: Από πότε ο ρομαντισμός έγινε προσβολή; Γιατί συνδέθηκε τόσο εύκολα με την αδυναμία, την έλλειψη ρεαλισμού, την πλάνη; Σαν να λέμε ότι όποιος βλέπει ομορφιά και καλοσύνη στον κόσμο είναι λίγο… άρρωστος. Σαν να κινδυνεύει από κάποια ανίατη ασθένεια που λέγεται ευαι...