~Από την οικολογική συνείδηση των σχεδιαστών μέχρι τις μικρές καθημερινές μας επιλογές: πώς το στυλ μπορεί να γίνει πιο φιλικό προς το περιβάλλον χωρίς να χάσει τη γοητεία του και φυσικά ενδυναμώνοντας τη δική μας ενδυματολογική ταυτότητα. Ας ξεκινήσουμε με μια μικρή αλήθεια που δεν ακούγεται πολύ glamorous: Η μόδα είναι από τις πιο δημιουργικές βιομηχανίες στον κόσμο, αλλά ταυτόχρονα και από τις πιο επιβαρυντικές για το περιβάλλον. Η παραγωγή υφασμάτων, η βαφή, η κατανάλωση νερού, τα απορρίμματα ρούχων… όλα αυτά δημιουργούν ένα τεράστιο οικολογικό αποτύπωμα που τα τελευταία χρόνια δεν μπορούμε να αγνοούμε. Και κάπου εδώ εμφανίζεται μια φράση που ακούμε όλο και συχνότερα: eco friendly. Όμως τι σημαίνει πραγματικά για τη μόδα, την κοινωνία και εμάς σαν καταναλωτές; Και (πολύ σημαντικό) τι σημαίνει για όσους σπουδάζουν και εργάζονται σε αυτήν; Η περιβαλλοντική συνείδηση στη μόδα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά τον 21ο αιώνα.(Ουσιαστικά θα πω πως μάλλον, τον 21ο αιώνα "στιγμιαία", εξαφ...
~Όταν ο άνδρας σχεδιαστής θεωρείται καλλιτέχνης και η γυναίκα «εμπορική»: μια συζήτηση για τη μόδα, το βλέμμα της κοινωνίας και τη σχέση εξουσίας πάνω στο γυναικείο σώμα. Η Μαρία Παπαγρηγορίου έθεσε ένα ερώτημα που αξίζει να σταθεί κανείς λίγο παραπάνω: Είμαστε πιο αυστηροί με τις γυναίκες σχεδιάστριες μόδας; Τη Μαρία την παρακολουθώ χρόνια. Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που δεν μιλούν απλώς για τη μόδα· τη σκέφτονται και την αισθάνονται. Και όταν κάποιος θέτει ένα ερώτημα με καθαρότητα σκέψης, αυτό έχει ιδιαίτερο βάρος. Δημιουργεί ουσιαστική επίδραση. Και έτσι το ερώτημά της, έγινε και δικό μου, με προβλημάτισε. Η αφορμή, για εμένα, ήταν η πορεία της Maria Grazia Chiuri (την οποία έχω λόγους να εκτιμώ αλλά δεν τοποθετώ στους αγαπημένους μου και κακώς ίσως δεν την είχα στη λίστα με τους επιδραστικους σχεδιαστές) στον οίκο Dior. Από τότε που ανέλαβε το δημιουργικό τιμόνι του οίκου, τα έσοδα αυξήθηκαν εντυπωσιακά. Σε λίγα χρόνια ο οίκος πολλαπλασίασε τις πωλήσεις του. Κι όμως, σ...