civil.A

Οι τόποι,όλοι,είναι έρωτες και αυτός που είμαι τώρα είναι ο μεγαλύτερος(σε κάθε έρωτα αυτό λέμε).Και όμως πόσο αληθινό είναι αυτό?!Οι τόποι σαν νέοι στη ζωή μας άνθρωποι μας υποδέχονται και μας προσφέρουν εμπειρίες,καθένας τόσο μοναδικός,τόσο προσωπικά ωραίος.Άνθρωποι,τόποι,το ίδιο...έρωτες,αγάπες,μνήμες. xx Civil.A

Λίγες ώρες πριν από ένα ακόμα ταξίδι και σκέψεις τρέχουν μέσα στο μυαλό μου.Κάθε φορά για τον προορισμό κάνουμε τα πάντα και ξεχνάμε την τόσο σημαντική πορεία που ακολουθήσαμε.Η πορεία...κουραστική,μοναχική μα τόσο τόσο όμορφη,τόσο γεμάτη εικόνες και αισθήματα. xx Civil.A

Συνειδητοποίησα κάποια στιγμή πως ο τρόπος που προσεγγίζω τους στόχους μου είναι περιφερειακός. Δεν χτυπάω στο κέντρο δηλαδή,αλλά το τριγυρίζω.Με εντυπωσίασα διότι ο τρόπος που προσεγγίζω τους ανθρώπους και άλλες καταστάσεις είναι  straight. Αναρωτήθηκα γιατί το κάνω αυτό,γιατί μου στερώ την αποτυχία ή την επιτυχία.Μα προφανώς γιατί δεν τα αντέχω. Η κάθε μια από αυτές τις καταστάσεις θα φέρει αλλαγές και εγώ για καιρό διεύρυνα το στάδιο της στασιμότητας κάνοντας μεν μικρά βήματα προόδου,προς τα ποια κατεύθυνση όμως? Just something to thing about. xx Civil.A

Συχνά αναρωτιόμουν πώς θα βρω τον εαυτό μου,πώς θα γίνει να συναντηθώ με εμένα,πώς θα τα καταφέρω να φτάσω για όπου προορίζομαι.Με την πάροδο του χρόνου,μέσα από την αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους,μέσα από πολύ διάβασμα και σκέψη κατάλαβα-το για πολλούς αυτονόητο-δε σε βρίσκεις. Σε φτιάχνεις.Μέρα στη μέρα, ώρα στην ώρα,σε δημιουργείς και σε πιάνεις από το χέρι και σε πηγαίνεις όπου επιθυμείς. Εδώ θα κολλήσω το γνωστό-αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας,θα πας εκεί που κοιτάς-. Εγώ λοιπόν,από μικρή έριχνα κλεφτές ματιές δεξιά και αριστερά.Ο νους μου ήταν στο σεργιάνι συνέχεια με αποτέλεσμα να μην θέλω να εστιάσω.Είχα βέβαια τις κρυφές μου αγάπες στις οποίες πάντα γυρνούσα αλλά για λίγο,ίσα να ξεκουραστώ.Πάλι δηλαδή μισές δουλειές,πάλι ένα αδιάκοπο τριγύρισμα και ένας ανεκπλήρωτος πόθος για να βρω τον δρόμο μου.Μέσα σε όλα αυτά τα αδιάκοπα πήγαινε-έλα που μετράνε ήδη 12 χρόνια,αγάπησα ό,τι είδα,ανθρώπους,μέρη,ιδέες,μυρωδιές,αγάπησα ό,τι ένιωσα,αγάπησα εμένα και μου υποσχέθηκα να με π...

Κάθε που χειμωνιάζει με πιάνει μια νοσταλγία,όχι για αυτά που πέρασαν αλλά για αυτά που θα έρθουν.Σου έχει τύχει ποτέ να νοσταλγείς όσα ακόμα δεν έχουν έρθει? Τότε είναι που σταματάω για λίγο,παίρνω μια παύση και κοιτάζω λίγο πίσω. Τα περασμένα λοιπόν που με δημιούργησαν και έχω τόσα να θυμηθώ και να χαρώ για το σήμερα, το τώρα, το εδώ. Όμορφοι άνθρωποι,με τα καλά και τα άσχημα τους, μαθήματα παντού,εικόνες πολλές,στιγμές ζωντάνιας.Προορισμός ο άνθρωπος και οι σχέσεις που αναπτύσσουμε,ταξίδια και εγώ πάντα αγαπούσα τους ανθρώπους και τα ταξίδια.Καμιά φορά απλά ταξιδεύω για να γνωρίσω ανθρώπους,όμορφο το άγνωστο,επίφοβο αλλά όμορφο. Αυτό λοιπόν είναι το δικό μου για πάντα, το ταξίδι και ο προορισμός,ο άνθρωπος,ο εαυτός. Σύντομα έρχεται ένα νέο ταξίδι,γνώριμος πια ο προορισμός αλλά το ταξίδι άγνωστο και δεν το κρύβω μια μικρή αγωνία την έχω...στην αναμονή λοιπόν για το μέλλον,πάντα με αγάπη και αφοσίωση στο παρόν. Take care luvz. xx Civil.A

Το αναπότρεπτο του χρόνου. Εσπέριος ο άνεμος που με έσυρε στην ξενιτιά. Χώρισαν τα σώματα. Απομακρυνθήκαμε. Έμαθα,πώς είναι η γεύση από το αίμα, που η διάλυση αφήνει. Έμαθα,πώς είναι να διαλέγεις όταν η θέληση  δεν συμμερίζεται το αναγκαίο. Έμαθα,πως ζεις σε άλλο σημείο του ορίζοντα και εσύ, τώρα που οι ανέμοι το βάρος μας σηκώσανε. Έμαθα,σιγόλεγες,δεν έχεις επιλογή. Έμαθα,σαν ξημερώνει τα παραθυρόφυλλα κλείνεις  και ξεμυτάς με το πρώτο σκοτάδι. Σε φέρνω στο μυαλό σκυφτό και μονάχο.  Βαδίζεις,στέκεσαι,συνεχίζεις. Νύχτα στη νύχτα,αλλαγές κατακτάς, το μετά να πονάει λιγότερο από το πριν.  Νύχτα στη νύχτα,το αναπότρεπτο του χρόνου σου χαράζει τη μορφή. Νύχτα στη νύχτα, ανησυχώ. Εκεί που βρίσκεσαι καραδοκούν ευκαιριοθήρες, θέλουν χωρίς αρχή να μας αφήσουν.  Θέλουν μαζί τους να σε πάρουν.  Θέλουν να γίνετε πολλοί.  Μην πας. Θέλουν τον άδειο από αίσθημα και μνήμη εαυτό σου με μίσος να γεμίσουν. ...

Alexander (Lee) McQueen has been described as the ‘Rebel King of British Fashion‘, the ‘Bad Boy of British Fashion’ and a ‘visionary and designer extraordinaire’.  “Brilliant. Offensive. Beautiful. Outrageous.”. These are just a few of the words used in the phenomenaldocumentary ‘McQueen & I’. A biopic documenting Lee’s journey from his East End London background, discussing his days as a Saville Row Tailor on Mayfair at the ripe age of 16. The message from start to finish was clear, Lee McQueen was one of a kind. He evolved,he adapted,he expanded and he truly aligned fashion, culture and art in its most collaborative joining this generation has ever seen. He was controversial and it was clear people enjoyed the elements of surprise, adventure and individuality he brought to the table.  Alexander you are truly,deeply missed. X Civil.A (i do not own any of the pictures)