Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φταίει η 5χρονη ξαδέλφη μου?


 Φταίει η μικρή μου,πεντάχρονη μπουμπού...φταίει?
Ας το πιάσουμε από την αρχή...γεννιέσαι κοριτσάκι,χαρές στο σπίτι!Η μαμά σε ονειρεύεται νύφη και ο μπαμπάς :γιατρό,δικηγόρο,αστροφυσικό κλπ...όλα είναι ροζ γύρο και πάνω σου...ροζ σκουφάκι,ροζ φορεματάκι,ροζ βρακάκι,ροζ πιπίλα...ροζ ροζ ροζ....παίζεις με αρκουδάκια,κατσαρόλες,σίδερα,σφουγγαρίστρες,Barbie και σου διαβάζουν ένα κάρο παραμύθια με ψηλούς γαλανομάτες πρίγκιπες,ξανθιές πριγκίπισσες ,τεράστια κάστρα,λευκά άλογα,άσπιλες αγάπες με μπόλικο ρομάντζο,ηρωικές πράξεις...Μεγαλώνεις και ονειρεύεσαι μακριά φορέματα,μεγαλόπρεπους κότσους!Ζωγραφίζεις κόκκινες καρδούλες και φωνάζεις με θράσος πως θα παντρευτείς τον Διαμαντή από την 3δημοτικού επειδή ντύθηκε superman για τα καρναβάλια,κρατιέστε χέρι χέρι και νιώθεις να ίπτασε 5 εκατοστά πάνω από το έδαφος...δίνετε το πρώτο σας φιλί κρυφά σε ένα διάλειμμα πίσω από το σχολείο...στην 6η δημοτικού οι δρόμοι σας χωρίζουν,χάνεις τον μεγάλο σου έρωτα και στα 12 σου για πρώτη φορά βλέπεις πως δεν "έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα..."
Και ένα ανοιξιάτικο πρωί,ξυπνάς και αντιλαμβάνεσαι πως για όλα φταίνε οι αδερφοί Grimm,οι οποίοι έγραψαν ένα εξαιρετικό παραμύθι το οποίο όμως σε κυνηγάει μια ολόκληρη ζωή...
και εδώ έρχεται η πεντάχρονη μπουμπού μου και με ρωτάει αφού τελειώσει το παραμύθι:"τι γίνεται μετά?"...σκέφτομαι...σιωπώ...απαντώ "έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα..."αλλά η μικρή είναι επίμονη και ξαναρωτάει "και μετά?"(αφού συγκρατώ τον εαυτό μου να μην της πω πως ο πρίγκιπας έμεινε χωρίς μαλλιά,έκανε μπυρόκοιλο,μεθούσε και έδερνε την Χιονάτη και αυτή τον χώρισε και του πήρε τα πάντα και τα έφτιαξε με τον κηπουρό...)Συνεχίζω το παραμύθι με δέκα κιλά τύψεις πάνω μου,"έκαναν πολλά παιδιά και ήταν χαρούμενοι κάθε μέρα."
Τελικά καταλήγω πως αυτή η εικόνα του "happily ever after" μας καταδιώκει μια ζωή και καλούμαστε να απομυθοποιήσουμε όλα αυτά που με τόση τέχνη μας φύτεψαν σε μικρή ηλικία στο μυαλό...
just some thoughts...
Civil.A xxx =)



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι τόποι,οι άνθρωποι.

Οι τόποι,όλοι,είναι έρωτες και αυτός που είμαι τώρα είναι ο μεγαλύτερος(σε κάθε έρωτα αυτό λέμε).Και όμως πόσο αληθινό είναι αυτό?!Οι τόποι σαν νέοι στη ζωή μας άνθρωποι μας υποδέχονται και μας προσφέρουν εμπειρίες,καθένας τόσο μοναδικός,τόσο προσωπικά ωραίος.Άνθρωποι,τόποι,το ίδιο...έρωτες,αγάπες,μνήμες. xx Civil.A

Joan Miro

Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές  καλλιτέχνες του 20ου   αιώνα . Γεννήθηκε το 1893  στην Βαρκελώνη  και σε ηλικία 14 ετών φοίτησε στην Εμπορική Σχολή, αν και παράλληλα παρακολουθούσε κρυφά μαθήματα στην Σχολή Καλών Τεχνών και αργότερα στην Ακαδημία  Galí  μέχρι το 1915 . Το 1920  μετακόμισε στο Παρίσι  όπου συμμετείχε στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Μονμάρτης  και γνωρίστηκε αρχικά με το κίνημα του ντανταϊσμού  και αργότερα με τους υπερρεαλιστές , κάτω από την επίδραση των οποίων άρχισε να διαμορφώνει ένα ιδιαίτερο και προσωπικό ύφος στη ζωγραφική του. Ο μεγαλύτερος ίσως θεωρητικός του υπερρεαλισμού και ένα από τα ηγετικά στελέχη του, ο Αντρέ Μπρετόν , αναφερόμενος στον Μιρό δήλωσε πως  "είναι ο περισσότερο σουρεαλιστής από όλους" . Το 1921  πραγματοποιήθηκε η πρώτη ατομική του έκθεση στο Παρίσι, ενώ περίπου δέκα χρόνια αργότερα, η πρώτη ατομική του έκθεση...

Today i LOVE...Blake Lively

Με μεγάλη συνέπεια αντιμετωπίζει η Blake το προσωπικό της στυλ,αν κοιτάξουμε προσεκτικά τις κατά καιρούς εμφανίσεις της θα εντοπίσουμε πολλά κοινά στοιχεία όπως μίνι εφαρμοστά φορέματα που αναδεικνύουν τα καλοσχηματισμένα πόδια της ,ανδρόγυνα σύνολα σε άσπρο και μαύρο όπου πολλές φορές αντικαθιστά το κλασικό cigarette παντελόνι με κοντά σόρτς. Το σίγουρο είναι πως στο κοντινό μέλλον θα μας απασχολήσει αρκετά τόσο με τις ενδυματολογικές  όσο και με τις υποκριτικές της επιλογές...